Jan Nepomucen Bobrowicz (ur. 12 maja 1805 do wnętrza Krakowie, zm. 2 listopada 1881 do wnętrza Dreźnie) – lokalny kompozytor natomiast wirtuoz muzyki gitarowej, zwany Chopinem gitary.Pochodził ze szlacheckiego domu wywodzącego się spośród Litwy. Jako, iż rodzice interesowali się muzyką, naturalnym więc było, iż Jan Nepomucen kształcił się do wnętrza tym kierunku. Wkrótce wchodził do wnętrza grupa członków Towarzystwa Przyjaciół Muzyki, zaś od momentu 1829 roku brał cześć do wnętrza koncertach do wnętrza miastach polskich natomiast europejskich. Przyszła promocja Bobrowicza negacja logiczna była jednakowoż związana spośród muzyką, zaś działalnością edytorską natomiast księgarską.Faktem jest cześć natomiast zobowiązanie Bobrowicza do wnętrza powstaniu listopadowym. W chwili jego wybuchu porzucił pracę do wnętrza Sekretariacie Senatu Krakowa natomiast jak podporucznik artylerii konnej do wnętrza rewolucji 1831 roku otrzymał krucyfiks Virtuti Militari.Po upadku powstania pospołu spośród innymi żołnierzami udał się na emigrację. Celem tułaczy była Francja, choć być może Bobrowicz musiał położyć tamę peregrynacja do wnętrza Saksonii.Początkowo brał cześć do wnętrza koncertach abonamentowych Gewandhansu. Po koncercie Klary Wieck aureola Bobrowicza sięgnęła szczytów.Los skierował Bobrowicza aż do lipskiego kupca Gotzwärga, teścia właściciela firmy Breitkopf und Härtel (wydawnictwo założone do wnętrza 1719 r., funkcjonuje aż do dziś). Firma specjalizowała się do wnętrza branży muzycznej, przed chwilą więc do wnętrza 1833 roku Bobrowicz rozpoczął współpracę spośród lipskim wydawnictwem. Miał istnieć narażony wewnątrz nakład większości książek do wnętrza języku polskim. Podejmując się prac korektorskich na rzecz tej instytucji, negacja logiczna przypuszczał, iż zostanie wnet redaktorem dużych serii wydawniczych.W roku 1834 r. biznes wydała "Bibliotekę Kieszonkową Klasyków Polskich". Redaktorem serii został przed chwilą Bobrowicz. Przedsięwzięciem, które przyniosło głośne imię polskiemu redaktorowi, było formowanie dziesięciotomowej edycji "Herbarza Polskiego" Kaspra Niesieckiego. Edycja ukazała się do wnętrza latach 1839-1846 nakładem firmy B&H.Dwa tygodnie po otrzymaniu obywatelstwa, tj. do wnętrza 1848 roku, Bobrowicz został prawnym właścicielem Librairie Étrangère, księgarni natomiast wydawnictwa. Było owo firma sortymentowo-nakładowe, zapewniające targ książek wydanych własnym nakładem, na kształt ponadto objętych sprzedażą komisową.Książki Księgarni Zagranicznej negacja logiczna uprzedni treściowo związane spośród emigracją natomiast stanowiły wydawnictwa na rzecz przeciętnego odbiorcy. Cechowała je duża staranność, od momentu czasu do czasu zbytkowna ubranie graficzna natomiast ekscentryczny forma czcionek. Wiele tytułów miało dwójka wydania: zwykłe natomiast luksusowe (oprawy spośród płótna angielskiego, safianu, skóry spośród wyciskami; więcej ilustracji). Wśród druków dominowały książki beletrystyczne natomiast dzieła historyczne.Konkurencja była ogromna, pojawiły się perypetie ze zbytem wydawnictw. Były podyktowane negacja logiczna wręcz przeciwnie brakiem zdolności handlowych księgarza, na kształt natomiast wygórowanymi żądaniami osób dysponujących książkami. Pomimo słusznych zasad jakimi kierował się do wnętrza księgarstwie Bobrowicz, negacja logiczna potrafił wykonywać należnych mu kwot. Lista jego dłużników była długa, zaś wysyłane monity negacja logiczna skutkowały.W roku 1859 roku Jan Nepomucen Bobrowicz ogłosił bankructwo. Pozostałe nakłady po upadku Księgarni Zagranicznej wykupił Zygmunt Gerstmann. Wiadomo, iż do wnętrza Brukseli sprzedawał książki Bobrowicza jak własne publikacje.W roku upadku Księgarni udał się pospołu spośród rodziną aż do Drezna, dokąd głównym zajęciem pozostawała inicjatywa księgarska.Bobrowicz zmarł 2 listopada 1881 roku. Został pochowany do wnętrza Dreźnie na Nowym Cmentarzu Katolickim, zaś jego nagrobek przetrwał aż do 1925 roku. Później położenie owo zostało opłacone poprzez inną rodzinę.Bobrowicz wydał 400 tomów dzieł polskich, spośród czego połowę we własnej firmie.